Οι εντυπωσιακές λίμνες λευκού ασβεστίου, που εφάπτονται στις πλαγιές των βουνών, ανέκαθεν υπήρξαν μία από τις πιο δημοφιλείς φωτογραφίες σε αναμνηστικές κάρτες από την Τουρκία. Το Παμούκκαλε, το όνομα του οποίου στην κυριολεξία σημαίνει «κάστρο από βαμβάκι», είναι επίσης η περιοχή όπου βρισκόταν η αρχαία πόλη της Ιεράπολης. Υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα ερείπια της αρχαίας πόλης και ο χώρος αποτελεί πολύ δημοφιλή προορισμό για μία σύντομη επίσκεψη.

Το Παμούκκαλε δημιουργήθηκε όταν μία πηγή μεγάλης περιεκτικότητας σε διαλυμένο δικαρβονικό ασβέστιο χύθηκε ως καταρράκτης από την άκρη ενός γκρεμού. Το υγρό κρύωσε και σκλήρυνε αφήνοντας πίσω του εναποθέσεις ασβεστίου. Αυτό διαμορφώθηκε σε φυσικές λίμνες, υψώματα και προεξοχές, όπου οι τουρίστες μπορούσαν να βουτούν και να παίζουν στο ζεστό νερό.

Τα πρώτα ξενοδοχεία χτίστηκαν στην περιοχή τη δεκαετία του 1970 για να εξυπηρετήσουν τη μεγάλη εισροή τουριστών και λίγο αργότερα η UNESCO διακήρυξε την περιοχή ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Μέχρι τη δεκαετία του 1990, όμως, η ανοικοδόμηση ξενοδοχείων είχε επηρεάσει την κατάσταση των λιμνών ασβεστίου και τέθηκαν περιορισμοί στη χρήση των πλατωμάτων από τραβερτίνη. Πολλά ξενοδοχεία κατεδαφίστηκαν, οι επισκέπτες επιτρέπεται να κυκλοφορούν μόνο σε μεγάλα μονοπάτια γύρω από το χώρο και πρέπει να βγάζουν τα υποδήματά τους για να πατήσουν στις εναποθέσεις ασβεστίου. Φαίνεται ότι αυτή ήταν μία επιτυχημένη κίνηση, διότι το νερό χρησιμοποιείται για συντήρηση και ορισμένες από τις κατεστραμμένες εναποθέσεις ασβεστίου έχουν ενισχυθεί.